Flökkusögur

Nú er náminu hérna úti að ljúka, en ég mun í bili njóta þess sem útlönd hafa upp á að bjóða.

Ég er búinn með 4 próf og á eitt eftir, árangurinn er fram að þessu betri en ég þorði að vona og er ég margs vísari um lögin, lífið og tilveruna eftir þessa mánuði.

Fyrir nokkrum vikum, stuttu fyrir prófin var juwenalia haldið hér í Lodz. Juwenalia er nokkurskonar stúdentadagar, þar sem háskólinn bíður stúdentum upp á útitónleika og nemendur hópast á grasflatir kringum heimavistar, grilla, drekka og njóta veðursins(sem oftast er orðið betra en góðir sumardagar á Íslandi).

Ég naut þar veðurblíðunnar(og slatti af moskítóflugum nutu mín einnig), hlustaði á góða tónleika, fékk frábærar pólskar pylsur og bauð upp á brennivín og lakkrís í staðin. Því miður eiga SS pylsur ekki roð í pólskar, svo þær bíða enn í frystinum.

Prófin hafa gengið mjög vel, eina sem spillir fyrir er veðrið, sem hefur verið prýðisgott undanfarið. Það er strax kominn nokkur söknuður, sérstaklega þegar einungis eitt próf er eftir, og er ljóst að ég kem til með að sakna lagadeildarinnar hér í Lodz.

En ég mun ekki snúa heim fyrr en eftir tvo mánuði rúmlega, fram að því þá er stefnt að því að heimsækja vini og kunningja á meginlandinu, og njóta alls þess sem rjómi evrópu hefur upp á að bjóða, þar með taldar ekolígúrkur og mengaðar baunaspírur.

Um kringum páskana þá komu Mamma og Sigga hingað í heimsókn. Þær voru hérna í fimm daga og var mjög ljúft að fá gesti að heiman(með hangikjöt, lakkrís, páskaegg og fleira góðgæti)

Ég tók þær mæðgur og sýndi þeim Lodz í öllu sínu veldi, og það sem borgin hefur upp á að bjóða(fyrir Siggu var það aðallega ein stærsta verslunarmiðstöð Evrópu). Eftir Lodz var farið í óvissuferð sem ég skipulagði fyrir þær til borgarinnar Wroclaw, sem er í Vestur-Póllandi skammt frá landamærum Þýskalands. Vorum við ótrúlega heppin með veðrið og var sannkölluð sumarblíða. Myndin hér að ofan er einmitt af Pólskum andspyrnuálfum sem voru tákn fyrir andspyrnuna gegn komúnisma á sínum tíma, núna mestmegnis auglýsingavörur en mjög skemmtilegir engu að síður, við fundum um 20 stykki meðan við vorum þar.

Eftir að þær mæðgur hurfu á braut þá er ég búinn að vera að brasast við að undirbúa mig fyrir lokin á önninni hérna, núna er bara mánuður þar til henni líkur og því komið að verkefnaskilum og próflestri. Veðrið skemmir þó nokkuð fyrir þar sem það er allt of gott til að sitja við skriftir eða lærdóm.

Í lok júní fæ ég svo góða heimsókn frá næstu útförum, þeim Eið og Huldu sem stefna til Svíþjóðar í haust, en ætla fyrst að heimsækja austrið í nokkra daga í sumar.

Nú er apríl að klárast og því kanski kominn tími á nýja færslu.

Lífið hér í Póllandi gengur sinn vanagang. Skólinn hérna býður upp á sitt besta, og sitt versta. Ég er í áföngum sem eru krefjandi, áhugaverðir og skemmtilegur. Aðrir eru drepleiðinlegir og gjörsamlega metnaðarlausir. 

Vorið er gengið í garð með heitum sumardögum(á íslenskan mælikvarða flokkast þetta sem hitabylgja) og ljúfum nóttum. Fljótlega fara borðin að fylla Piotrkowska stræti þar sem ég bý og maður getur þá sest í sólinni og notið svalandi drykkja.

Ferðalögin hafa verið fremur takmörkuð senn sem komið er, ég fór eina helgi til Krakár, og svo hef ég verið hér í nágrenni Lodz. Á miðvikudaginn fæ ég hingað góða gesti þegar Mútta og Sigga mæta á svæðið og verða hér yfir páskana með mér. Ég er búinn að skipuleggja litla óvissuferð handa þeim svo að allavega eitt ferðalag bætist við í apríl

Þess má geta að ég mun stíga á ættjörðina þann 14. ágúst næstkomandi, betra seint en aldrei!

Þá fer mars að verða hálfnaður og flestir kúrsar komnir í gang hjá mér, evrópskur vinnumarkaðsréttur er enn ekki kominn af stað, vonandi gerist það fyrir sumardaginn fyrsta.

Um síðustu helgi hélt ég íslenskt kjötkveðjuboð, baunasúpa með reyktu fleski(þar sem ekkert lamb er að finna hér), vatns- og gerdeigsbollur, kanilsnúðar og íslenskar pönnukökur ásamt reyka vodka og brennivíni voru á boðstólnum. Næsta verkefni er að kynna liðið fyrir kjötmeti af íslenskri sort og vonandi nær systir mín að smygla hingað nokkrum sviðakjömmum, harðfiski og hákarli á morgun en við ætlum einmitt að hittast í Berlín annað kvöld.

Held ég hafi aldrei verið svona lengi að heiman en maður sá stúlkuna litlu síðast þann 5. janúar síðastliðinn.

En semsagt, í fyrramálið er förinni heitið til Berlínar, merkustu borgar evrópu að mínu mati.

Meira síðar, og já, það er farið að vora hér austan við tjald!

Í dag er feiti fimmtudagur eða tłusty czwartek(tvuste tsvartek) eins og pólverjar kalla daginn. Þetta er ígildi bolludagsins heima nema hér fá þeir sér bollur sem eru djúpsteiktar álíka og kleinuhringir, nema það vantar holuna. Þetta er fyllt með sultu og svo glassúrhúðað, semsagt bráðhollt.

Þegar ég vaknaði í morgun þá var rölt yfir götuna í bakaríið, þar sem löng röð af fólki var að versla sér þessar bollur. Flestir virtust taka nokkra tugi, en ég lét mér fimm nægja í bili.

Samkvæmt mínum heimildum þá er, líkt og heima, mikilvægt að borða sem mest af þessum bollum í dag, ég þekki eina stelpu sem ætlar að fá sér 12 en mér er orðið hálf óglatt eftir 3 pączki, eins og þessar bollur eru kallaðar hér.

Um helgina verður lagst í íslenskan bakstur, maður verður að reyna keppa við þessa óhollustu, verst að saltað lambakjöt fæst ekki hérna svo baunasúpan verður að bíða betri tíma.

Þá eru tvær vikur liðnar síðan ég kom frá Indlandi hingað til Lodz.

Ég er búinn að sitja sveittur á tungumálanámskeiði og í gær hófst laganámið, með því að tveir tímar sem ég ætlaði að mæta í féllu niður þar sem engir kennarar mættu.

Það er nokkuð ljóst að maður er góðu vanur að heiman, þar sem allt virkar og allar upplýsingar liggja fyrir með góðum fyrirvara, hér er ég enn að bíða eftir því að fá að vita hvenær kúrsarnir mínir eru kenndir.

Í síðustu viku tók ég smá Ástríkur og þrautirnar tólf upplifun, ég þurfti að sækja um stúdentaskilríki. Ferlið gekk svona fyrir sig:

1. Ég fór á Alþjóðaskrifstofuna og fyllti út umsóknina, eftir það þurfti ég að borga fyrir útgáfuna á öðrum stað
2. Ég gekk því í aðra byggingu, fann litla hurð sem á stóð Kasa, gekk inn og byrjaði í glugganum lengst til vinstri, borgaði 17zl, fékk hvítan miða með stimpli, tók tvö skref til hægri, rétti hvíta miðann og fékk annan bleikan miða með 2 stimplum.
3. Bleika miðann þurfti ég að fara með í deildina mína, til sönnunar að ég væri búinn að borga, svo ég rölti þangað, eftir 5 mismunandi stopp á mismunandi skrifstofum fann ég skrifstofu 2.40, sem var ekki rétt en hún gat gengið frá þessu, ótrúlegt en satt.
4. Eftir einn stimpil í viðbót þá fékk ég þær upplýsingar að kortið yrði tilbúið eftir um það bil tvær vikur, nokkrir kunningjar mínir hérna eru enn að leita að réttri skrifstofu til að fara með bleika miðann á…

Borgin er enn ljót en ég held það sé best að lýsa henni sem virkilega ljótum gaur sem er samt helvíti hress og skemmtilegur. Allavega hefur mér ekki náð að leiðast hér og hefur frekar verið hið gagnstæða.

Þess má geta að ég fæ nokkuð oft að heyra að Ísland sé örugglega mjög kalt, í dag er 14 stiga frost hérna…

Myndin að ofan er tekin á klósettinu á austurrísku steikhúsi sem er beint á móti íbúðinni minni, þar eru seld 12” snitsel og bjór í lítratali.

Núna er ég staddur í Rishikesh, miðpunkti alls nýaldarrugls sem vesturlandabúar leitast eftir. Það sem ég kann þó virkilega að meta er hversu afslappað andrúmsloftið er hérna, enda allir að stefna í átt að nirvana eða bíða eftir því að geimverurnar geisli þá upp. Ég skellti mér á jóganámskeið hérna sem hefur verið mjög áhugavert svo ekki sé meira sagt en ég er ekki enn búinn að finna út hvers vegna það er gott að anda í gegnum eina nös í einu. Á morgun tek ég næturlestina til Delhi og held svo aftur í vestræna siðmenningu á sunnudaginn, margs vísari og nokkrum kílóum fáttækari.

Síðustu daga hef ég verið í Udaipur. Undurfagurri borg í Rajasthan. Ferðin hingað gekk nokkuð hressilega fyrir sig. Ég var samferða breskri stelpu í rútu sem var avo illa farin að þegar á leiðarenda var komið gubbaði ég mjög tignarlega og aumkaði mér lengi og vel vegna svefnleysis og nýfenginnar garnaflækju. Á morgun er stefnan tekin á Johdpur þar sem ruðst verður í 3 daga brúðkaup í borginni bláu.

Dagur 1 í Mumbai, labbað yfir gangbraut og farið á nýjustu Bollýwood myndina.